Hello Fresh

Anneloes heeft al maanden een Hello Fresh abonnement.
Ze doet wat in de keuken met een knoflookpers en een halve ui.
Vervolgens heeft ze iets op het bord dat smaakt en ruikt alsof het uit een restaurant komt.
Soms krijg ik een hapje, meestal mag ik alleen ruiken.
Als ik er dan naast zit met mijn droge rijst met groente,
word ik chagrijnig.
“Dat wil ik ook”, schreeuw ik dan.

Dus nu hebben we samen Hello Fresh.
Tot nu toe valt het tegen.
Het begint op maandag, als de hele klerezooi binnenkomt.
Zes pakketten die je uit moet pakken.
Een deel moet in de koelkast, een deel niet.
Na ongeveer 2 uur puzzelen is alles opgeruimd.
Er kan helaas niks meer bij in de koelkast.
Drinken, fruit en toetjes zetten we maar buiten neer.


In de koelkast schrijf je er per zak de dag van de week op.
Op het aanrecht ligt alles op een grote bult.
Uien, zoete aardappelen, orzo (wat dat ook wezen mag), paprika’s, tomaten, sjalotten, courgettes, knoflook en komkommers liggen half op de grond, half op de planken.
Regelmatig breek ik mijn nek over een krieltje, of trap ik recht in een rollende tomaat.
Mijn keuken lijkt wel oorlog.
Overal liggen attributen en onbeduidend etenswaar.
Ik ben niet veilig meer.

Op dag 1 pakte ik het recept erbij.
‘In 30 minuten klaar’ stond erop.
Ik moest een salade maken van courgette, paprika en witte kaas.
Ondertussen moest ik bouillon koken en daarin kip laten garen.
O ja, en ook nog even een paar uien karamelliseren.
Dat lukt dus niet tegelijk.
Ik had na 20 minuten:  verpeste salade, verbrande uien en rauwe kip.

Op dag 2 maakt ik een stoofschotel van wortel, zoete aardappel en krieltjes.
Tegelijkertijd moet ik brood insmeren met kaas en olijfolie
en in de oven roosteren.
O ja, tussendoor ook nog even een klein salade-tje van veldsla in elkaar draaien.
Ik deed het nu stap voor stap.
Dat ging redelijk.
Anderhalf uur later kon ik eindelijk eten.
Uitgehongerd.
Met mijn laatste energie kroop ik naar de eettafel.
Ik zag in mijn ooghoeken het recept nog liggen.
 ‘In 20 minuten klaar’, stond erop

Op dag 3 was ik er klaar mee.
Ik wil geen noten opbakken, kruiden fijnsnijden, en fetakaas verkruimelen.
Ik wil niet drie keer in dezelfde pan een paar noten,
een halve teen knoflook en een kwart krieltje braden.
Ik wil voer.
Eten binnen 10 minuten.
Zeker als ik honger heb.

Ik kap er mee.
Dan maar droge rijst of pasta naar binnen harken.
Ik wil mijn leven terug.
Geen slaaf meer zijn van mijn eigen fornuis.

Hello Fresh maakt mensen kapot.
Je krijgt er een tweede baan bij.
Gezinslevens gaan naar de haaien.
Dit moet je echt niet willen.


Geplaatst

in

door

Tags: